Wielkanoc jest najważniejszym świętem dla katolickich chrześcijan. Dlatego też na przestrzeni wieków była ona uwieczniana przez artystów we wszystkich jej odmianach. Odkryjmy arcydzieła sztuki przedstawiające Wielkanoc.
Indeks [Ukryć]
Podążanie śladami Wielkanocy w sztuce może być kolejnym sposobem na przygotowanie się do tego święta, tak wyjątkowego i cennego dla każdego wierzącego. Przeżyjmy ostatnie dni ziemskiego życia Jezusa, Jego nieuniknioną i bolesną drogę ku ostatecznej ofierze, Ostatnią Wieczerzę, medytację w Ogrodzie Getsemani, Mękę, aż po Śmierć na Krzyżu i Zmartwychwstanie. Każdy akt tej tragedii zasługuje na kontemplację, daje do myślenia i duchowego wzrostu. Zawsze tak było a dowodem na to jest duża ilość dzieł sztuki inspirowanych okresem wielkanocnym. Można powiedzieć, że samą historię sztuki zachodniej można podsumować serią wielkich dzieł, wśród których tematy związane z Wielkanocą powracają z dużą częstotliwością. Oczywiście nie mówimy tu tylko o sztuce „wysokiej jakości”. Istnieją nieśmiertelne dzieła, takie jak Pieta Michała Anioła, której poświęciliśmy niedawny artykuł, przedstawiająca moment, w którym ciało Chrystusa właśnie zdjęte z krzyża powierza się kochającemu i bolesnemu uściskowi Jego matki Maryi, lub Ostatnia Wieczerza Leonarda Da Vinci, którą wymieniliśmy wśród pięciu świętych obrazów, których nie powinno zabraknąć w twoim domu. Istnieje jednak również bogata tradycja związana z pobożnością i sztuką popularną. Mamy na myśli szopki wielkanocne, bardzo popularne w niektórych krajach, które odtwarzają ostatnie dni życia Jezusa i jego śmierć, czerpiąc z tradycji drogi krzyżowej i świętych przedstawień z XIV wieku. Cel tych popularnych form sztuki był zawsze ten sam: opowiadanie epizodów z życia Jezusa lub Maryi Dziewicy za pomocą obrazów tym, którzy nie znali łaciny, rozpowszechniając w ten sposób duchowe przesłania i czyniąc je dostępnymi dla wszystkich.
Ikony prawosławne: reprezentacje dzieł Chrystusa na ziemi
Prawosławne ikony zawsze były efektem połączenia sztuki z czystą i uroczystą duchowością. Starożytne ikony pozostają wciąż żywą tradycją…
Przyjrzyjmy się bliżej najczęściej powtarzającym się w sztuce tematom związanym z Wielkanocą i 10 najbardziej znanym dziełom.
Ostatnia Wieczerza Leonarda Da Vinci i Ostatnia Wieczerza Giotta
Wspomnieliśmy już o Ostatniej Wieczerzy, ostatnim posiłku spożytym przez Jezusa z Apostołami z okazji żydowskiej Paschy. Był to również moment, kiedy Chrystus ustanowił Eucharystię, łamiąc chleb i ofiarowując swoim towarzyszom wino jako swoje ciało i swoją krew. Niezliczeni artyści na przestrzeni wieków starali się wyrazić w swoich dziełach dramat zawarty w tym szczególnym epizodzie: Jezus już wie, że następnego dnia zostanie aresztowany i będzie musiał stawić czoła niekończącym się mękom. Wie również, że zdradzi Go jeden z Jego uczniów i ogłasza to publicznie, podobnie jak to, że Piotr trzykrotnie się Go zaprze. Jest to zapowiedziany dramat, który ożywa w twarzach i postawach bohaterów. Oprócz Ostatniej Wieczerzy namalowanej przez Leonarda, wśród artystów, którzy uwiecznili tę scenę znalazł się również Giotto ze swoim freskiem w kaplicy Scrovegni w Padwie. Temat ten był również zawsze bliski malarzom świętych ikon.
Ostatnia Wieczerza Leonarda da Vinci
Ostatnia Wieczerza Leonarda da Vinci w Santa Maria delle Grazie to jedno z najsłynniejszych dzieł sztuki na świecie…
Ukrzyżowanie Giotta
Krzyż jest symbolem religii chrześcijańskiej. Zawarta jest w nim tajemnica zbawienia, ostateczna ofiara złożona przez naszego Pana, aby odkupić całą ludzkość od grzechu pierworodnego. Całe Jego cierpienie, cała Jego ogromna Miłość. Temat Ukrzyżowania również powraca w historii sztuki od czasów starożytnych, zarówno w malarstwie, jak i w rzeźbie. Pomyślmy o sztuce gotyckiej, wspaniałych obrazach Cimabuego, ale także ikonach greckich i rosyjskich, następnie o Masaccio, Mantegna, Van Eyck, aż po sztukę barokową czyli Velázqueza, Goyę, Rembrandta. W szczególności „Wejście na Kalwarię”, fresk namalowany przez Giotta w latach 1303-1305, ukazuje całą rozpacz aniołów i Madonny, mieszając niebiański i ludzki smutek spowodowany tym tragicznym wydarzeniem.
Złożenie do grobu Caravaggia
Złożenie do grobu, czyli moment, w którym ciało martwego Chrystusa zostało zdjęte z krzyża i umieszczone w kochających ramionach jego bliskich, głęboko poruszyło wielu artystów, którzy wykonali różne interpretacje tego wydarzenia tworząc swoje dzieła, które stały się legendarne. Pomyślmy tutaj o słynnej rzeźbie Benedetto Antelamiego, przechowywanej w katedrze w Parmie, o obrazach Beato Angelico, Rubensa, Caravaggia, którego „Złożenie do grobu” przechowywane w Pinacoteca Vaticana przypomina Pietę Michała Anioła, zarówno pod względem postawy niektórych postaci, jak i bogactwa szczegółów.
Martwy Chrystus Mantegni
Ikonografia martwego Chrystusa, rozsławiona przez Mantegnę ze względu na jej emocjonalny wpływ i rewolucyjną perspektywę, lub przez enigmatyczny posąg Chrystusa w zasłonie w kaplicy San Severo w Neapolu, również naznaczyły sztukę sakralną wszystkich czasów.
Pieta Michała Anioła i Lament Giotta
Pieta odnosi się do wyjątkowego przedstawienia Madonny tulącej w ramionach martwe ciało Jezusa, właśnie zdjęte z krzyża.

Dewocyjny temat bardzo drogi północnoeuropejskiej sztuce już od średniowiecza, spotkał się z interpretacją Michała Anioła, który przekształcił sztywność postaci i surowość północnych twarzy w arcydzieło renesansowej słodyczy i piękna, tworząc swoją Pietę Watykańską, która jest jednym z najbardziej znanych dzieł sztuki wszechczasów. Również Giotto w na swoim fresku „Lament nad martwym Chrystusem” był w stanie wyrazić przejmujący i przerażająco ludzki dramat Maryi tulącej martwe ciało jej syna.
Pieta Michała Anioła Buonarrotiego: historia i opis jednego z najpiękniejszych dzieł sztuki na świecie
Pieta Michała Anioła Buonarrotiego to jedno z najsłynniejszych…
Zmartwychwstanie w ujęciu Tycjana, Rafaela i Rubensa
Zmartwychwstanie jest momentem triumfu Jezusa, wypełnieniem Jego misji, Jego zwycięstwem nad śmiercią i ciemnością, które uwalnia wszystkich ludzi od winy i otwiera szeroko bramy Nieba dla nowego przymierza. Mistrzowie tacy jak Tycjan, Rafael i Rubens stworzyli arcydzieła inspirowane zmartwychwstałym Chrystusem, z których każdy nasycił swoje dzieło głębokimi emocjami i ponadczasową duchową inspiracją.